Zoeken
  • Delphine Cordie

Creatieve geesten over tijd: kunstenaar Arne Quinze

Bijgewerkt op: sep 20

De mens dichter bij de natuur brengen, dat is het uitgangspunt van Arne Quinze’s werk. Werp één blik op een van zijn schilderijen of sculpturen, en je begrijpt meteen wat hij bedoelt. Zijn assistente verklapte dat hij het erg druk heeft, maar tijdens het interview wandelt Arne ontspannen door zijn kleurrijke woning in Sint-Martens-Latem. Deze man straalt geen greintje stress uit. Hoe doet hij dat?

Arne, ben je georganiseerd of eerder chaotisch? Tijd is voor mij erg gestructureerd en mijn planning staat vaak al vast voor een volledig jaar. Maar binnen die structuur kan ik doen wat ik wil en wat ik graag doe. Dankzij de mensen in mijn team kan ik me focussen op mijn creativiteit, en de drang om te creëren. Als je je tijd kan invullen met je passie, met een link naar de natuur, dan voel je dat je leeft. Ook voor sport en gezonde voeding maak ik graag tijd. Vijf keer per week sporten en mijn dagelijkse dosis fruit zorgen ervoor dat ik me goed voel in mijn lichaam. Tenslotte is je lichaam de eerste en belangrijkste plek waar je je goed moet voelen.




Wanneer is je creativiteit op z’n best?

Tijd is voor mij geen echte limiet. De grootste limiet voor mijn creativiteit ben ik zelf. Doorheen de jaren ben ik steeds meer kritisch geworden in mijn werk, en leg ik de lat steeds hoger. Dat maakt dat ik erg streng ben voor mezelf en dat er af en toe een werk of schilderij in de container belandt. Gelukkig heb ik geleerd om niet bang te zijn om te falen. Dat zijn vaak de belangrijkste momenten om iets bij te leren. ‘Le pire risque est une vie sans risques.’

Waarmee verlies jij de tijd uit het oog? Als ik in de natuur ben, voel ik me volledig thuis. Dat idee trek ik ook door in mijn eigen huis en tuin. In mijn interieur zie je een duidelijke link met bloemen en planten, en in mijn tuin wordt meer dan de helft van de ruimte ingenomen door wilde bloemen. Die trekken duizenden bijen en vlinders aan in de zomer. Dat is iets wat veel mensen niet meer zien in hun tuin of omgeving. Kinderen in de stad kennen het verschil niet meer tussen de vier seizoenen. Daarom leer ik mijn kinderen om zoveel mogelijk buiten te spelen. Ze moeten ervaren wat het is om in een bos te spelen, hun handen vuil te maken en met een gescheurde broek thuis te komen. We zouden allemaal terug wat meer met onze handen in de aarde moeten zitten om onze link met de natuur te herstellen.

Hoe ga je om met tijdsdruk bij klanten om de creativiteit te bewaken? Ik heb niet het gevoel dat tijd voor mij schaars is. Dat is ook wel te danken aan het feit dat ik me heb kunnen omringen met de juiste mensen. Zij beschermen me tegen tijdsdruk, en op die manier haal ik veel meer rendement uit mijn dag. Door zoveel mogelijk dingen te doen die ik graag doe, kan ik mij met passie uitleven in mijn kunstwerken.

Zit er een constante in jouw werk? Of ga je bewust op zoek naar vernieuwing? De enige manier voor mij om vernieuwing op te zoeken is door te kijken naar de natuur. Moeder natuur is mijn leermeester. We hebben allemaal een perfecte tuin, met perfect gemillimeterde grasperken. Dat verstoort de gehele diversiteit van de fauna en flora, en zo zijn we de band met de natuur volledig kwijtgeraakt. Om die te herstellen, werk ik samen met het bestuur van de gemeente Sint-Martens-Latem, aan het behoud van de natuur. In de buurt waar ik woon hebben we bijvoorbeeld het initiatief genomen om langs zoveel mogelijk publieke bermen en grasvelden wilde bloemen in te zaaien. Dat herstelt de diversiteit en is essentieel voor de insecten, bijen en vogels. Als je twee uur tijd cadeau zou krijgen, hoe zou je die invullen? Ik zou ze gebruiken in de natuur, zonder twijfel. Ik ben een echte natuurfreak, en hou me constant bezig met het welzijn van de natuur. Dit jaar word ik vijftig, en sinds mijn jeugd hebben de mensen maar liefst 30% van de fauna en flora onherroepelijk vernietigd. Het is dus dringend tijd dat we daarover nadenken en onszelf gaan herbronnen. Iedereen zou daar dagelijks enkele uren aan moeten besteden. We zouden er allemaal de vruchten van plukken.


Beeld: Dave Bruel


18 keer bekeken0 reacties